Lübnan’da, İsrail’in saldırıları ve işgali nedeniyle yerinden edilen insanlar, ABD’nin arabuluculuğunda gerçekleştirilecek olan doğrudan müzakerelerden iki temel talepte bulunuyor: ateşkesin sağlanması ve evlerine geri dönüş. Başkent Beyrut’un Ravşe bölgesinde çadırlarda yaşayan mülteciler, AA muhabirine müzakerelerle ilgili umutlarını ve endişelerini dile getirdi.
Güney Lübnan’daki İsrail sınırına yakın Kefr Kila beldesinden zorunlu olarak ayrılan Hasan Yahya, mevcut yaşam koşullarının son derece zor olduğunu ifade ederek yardım talebinde bulundu. Yahya, müzakerelerin başarılı olmasını umduğunu belirterek, “Yetkililerin sağduyulu olmalarını ve Lübnan’ın çıkarlarını her şeyin önüne koymalarını istiyoruz. ABD’nin veya diğer güçlerin çıkarları değil, önce Lübnan’ın çıkarı düşünülmeli” dedi.
Yaşadıkları belirsizliğin kendilerini derinden etkilediğini vurgulayan Yahya, “Kararlar sürekli değişiyor; bir gün müzakerelerin başarıyla sonuçlandığı söyleniyor, ertesi gün ateşkes sağlanmadığı gerekçesiyle geri gönderiliyoruz. Bu halk için acı bir durum” şeklinde konuştu. Şartlarının son derece kötü olduğunu ve temel ihtiyaçlarını karşılamanın bile zorlaştığını dile getiren Yahya, “Banyo yapacak bir yerimiz bile yok. Arabamızı banyo yapmak için kullanıyoruz ve banyonun olduğu yere ulaşmak için uzun bir yol katetmek zorundayız” ifadelerini kullandı.
Yahya, “Beldemizde Hristiyan, Dürzi, Sünni, Şii olarak birlikte yaşardık. Ancak şimdi kimse bize yardım etmiyor. Neden bu hale geldiğimizi açıkça söylemeliler. Bu ülkeden gitmemizi mi istiyorlar? Biz sadece evimizi ve toprağımızı geri istiyoruz” dedi. Toprağından ayrılmanın ruhsal acısını yaşayan Yahya, “Kefr Kila’dan ayrılmak, ruhumun bedenden çıkması gibi. Orası çok güzel bir yerdi ve biz orada mezhepçilikten uzak, kardeşçe yaşıyorduk” diye ekledi.
Yerinden edilenlerin konakladıkları bölgelerde kiralık ev bulmanın güçlüğüne dikkat çeken Yahya, siyasilerin bir araya gelerek ortak bir karar almalarını temenni etti. “Umarım bu siyasetçiler bir araya gelir ve bu mazlum halkın yaşadığı durumu anlarlar” diyerek dileğini ifade etti.
Diğer bir yerinden edilmiş Lübnanlı kadın Fatin, müzakereleri samimi bulmadığını belirterek, “Eğer gerçekten bir çözüm arıyor olsalardı, durum bu noktaya gelmezdi” ifadesini kullandı. Fatin, “Bizi neden 40 gündür yerinden edilmiş bir halde bıraktılar? Görüşmelerin çok daha önceden başlaması gerekirdi. Her şey ortadaydı” dedi.
Evlerine dönme umutlarının giderek azaldığını dile getiren Fatin, “Göç ettim ama durumun düzeleceğine dair en ufak bir umudum yok. Dönmek istiyoruz ama evimiz kalmadı. Bu çok zor bir gerçek” diyerek duygularını paylaştı.
